مجله دلتا
روستای چنشت یا روستای رنگارنگ ایران به‌دلیل مورفولوژی خاص و موقعیت جغرافیایی آن و همچنین داشتن مردمی با آداب و رسوم ویژه، وجود امام‌زاده سیدحامد علوی و دو غار معروف، کلکسیونی از انواع جاذبه‌های گردشگری را در خود جای داده است.
روستای چنشت

روستای چنشت به لحاظ پوشش محلی به سرزمین رنگ‌های ایران معروف است و با وجود جاذبه‌های زیبای طبیعی، تاریخی و فرهنگی یکی از روستاهای هدف گردشگری خراسان جنوبی است. با مجله دلتا همراه شوید تا این روستای زیبا را بهتر بشناسیم.

روستای چنشت کجاست؟

چنشت در میان رشته کوه باقران قرار گرفته و فاصله آن تا بیرجند، مرکز استان خراسان جنوبی، ۶۰ کیلومتر است. این روستا در ادوار گذشته تاریخی، جزو دهستان نهارجان بوده، ولی در حال حاضر از توابع شهرستان سربیشه است. آب‌ و‌ هوای آن معتدل و ارتفاع آن از سطح دریا ۲۱۵۰ متر است.

روستای چنشت یا روستای رنگارنگ ایران

وجه تسمیه

در وجه تسمیه روستا چنین می‌گویند که روستای چنشت، به‌دلیل داشتن چندین رودخانه که از کنار آن می‌گذشته و باغات این منطقه را سیراب می‌کرده است، در قدیم به «چند شط» معروف بوده است که به‌مرور زمان به «چن شط» و «چن شت» و بالاخره به «چنشت» تبدیل شده است.

قول دیگری هم در مورد وجه تسمیه چنشت وجود دارد که می‌گوید چنشت بر وزن بهشت است. در گذشته به‌دلیل خوش آب و هوا بودن و داشتن میوه‌های فراوان و رودخانه‌های متعدد که از زیر درختان می‌گذشته است و شباهت این منطقه به بهشت، گروهی دامدار این نقطه را به‌ عنوان محل زندگی خود انتخاب می‌کنند.

آن‌ها نام این منطقه را بهشت می‌گذارند که بعدها بر اثر گذر زمان به چنشت تغییر نام می‌دهد. امروزه نیز روستای چنشت باغات بسیار و رودخانه‌های فصلی دارد و این روستا را به بهشتی زیبا و دل‌نشین تبدیل کرده است.

وجه تسمیه روستای چنشت

جاذبه‌های گردشگری چنشت

استقرار روستا در منطقه میان‌کوهی، چشم‌انداز کوهستانی زیبا و جذابی به آن بخشیده است. روستا در میان باغات گردو و دیگر میوه‌ها محصور شده و مناظر زیبایی از تلفیق طبیعت و بافت مسکونی پدید آورده است. از جاذبه ‌های توریستی مهم و طبیعی روستا می‌توان به غار چنشت و چهل‌چاه، مزار سیدحامد علوی و بافت تاریخی چنشت اشاره کرد.

پیشنهاد مطالعه: مطلب دشت هویج، دشتی بدون حتی یک عدد هویج را بخوانید.

دانلود اپلیکیشن

با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.

+ نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم مرداد 1400 ساعت 10:2 توسط مجله دلتا بدون نظر

کفش‌های خود را از پا دربیاورید و درون تابوت بودایی‌ها به کمر دراز بکشید. سپس روی تشک نرمی که درون تابوت چوبی تعبیه شده است، استراحت کنید. حالا باید سه دقیقه در تاریکی مطلق نفس بکشید و از جهان فارغ شوید.
کافه مرگ بانکوک

درست حدس زده‌اید، امروز در مجله دلتا در مورد تجربه مرگ صحبت می‌کنیم. اما نه مرگ واقعی، بلکه سه دقیقه تجربه‌ای شبیه به مرگ خودخواسته در کافه مرگ بانکوک!

احساساتی که قرار است در کافه مرگ بانکوک تجربه کنید

وقتی در تابوت دراز می‌کشید احساس می‌کنید مرده‌اید. با‌اینکه فضای داخل تابوت کاملاً نرم و راحت است اما نه می‌توان خوابید و نه آرام بود، زیرا حس مردن به شما دست می‌دهد.

مرگ یعنی از دست دادن تمامی چیزهایی که دارید. وقتی زنده نباشید نمی‌توانید پدر، مادر یا عزیزان خود را ببینید. پس از بیرون آمدن از تابوت نیز همچنان احساس مرگ با شماست. این‌ها همه احساساتی هستند که شما در کافه مرگ بانکوک به نام «Kid Mai» تجربه خواهید کرد.

احساساتی که قرار است در کافه مرگ تجربه کنید

تجربه آگاهی از مرگ

کافه جدید شهر بانکوک با نام کافه‌ مرگ «Kid Mai» به مفهوم «تفکر جدید» شما را با نوشیدنی‌های خوش‌طعم و کوکی‌های خوشمزه فریب می‌دهد که یک بار «آگاهی از مرگ» را تجربه‌ کنید تا شاید طرز فکر شما نسبت به دنیا و زندگی تغییر کند.

بسیاری از مردم از تجربه این حس وحشت دارند و از خوابیدن در تابوت خودداری می‌کنند اما برخی نیز هستند که با اشتیاق به استقبال تجربه مرگ می‌روند. اما سه دقیقه بعد، حال و احوالشان دگرگون می‌شود و با ترس و لرز، آشفتگی، وحشت و هیجان از تابوت بیرون می‌آیند.

تجربه آگاهی از مرگ در کافه مرگ

طراحی کافه مرگ چگونه است؟

در محوطه باز این کافه شاهد یک برکه مصنوعی پر از ماهی، مجسمه بودا و دکوراسیون مدرن اما به رنگ سیاه خواهید بود. اگر ندانید که زمینه اصلی این کافه چیست، احتمالاً پس از دیدن اسکلتی که روی مبل فضای داخلی نشسته تصور خواهید کرد که از مراسم هالووین در اینجا باقی مانده است.
مدیر این کافه در مورد اسکلت گفته است: روزی می‌رسد که از به تاخیر انداختن رویاهای خود پشیمان خواهید شد و در نهایت چیزی شبیه همین اسکلت از شما باقی خواهد ماند.
دیدن تابوت سفیدی که روی سکویی در کنار میزهای کافه جاداده شده است برای هیچ‌کس مطلوب نیست. درِ تابوت همانند نمونه‌های واقعی و به رسم بودایی‌ها با فرشته‌های طلایی تزئین شده است و بصورت رایگان منتظر فردی است که شهامت سه دقیقه خوابیدن در آن را داشته باشد.

طراحی کافه مرگ چگونه است؟

چه اعتقاداتی در ذهن مدیر این کافه بوده است؟

هنگامی که به شما می‌گویند فردا خواهید مرد بدون شک به دنبال انتقام گرفتن از دشمنان یا پول جمع‌کردن نخواهید بود. بلکه درست برعکس، از فرصت باقی‌مانده برای بودن در کنار خانواده و عزیزان، مهربانی‌کردن به دیگران، حلالیت‌طلبیدن و انجام کارهایی که همیشه آرزویش را داشته‌اید، اما شهامت آن را نداشته‌اید، استفاده می‌کنید.

پیشنهاد مطالعه: مطلب جزیره‌ای تحت فرمانروایی گربه‌ها را بخوانید.

دانلود اپلیکیشن

با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.

+ نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم مرداد 1400 ساعت 9:37 توسط مجله دلتا بدون نظر

سفر به دشت هویجی که هویج ندارد، یکی از بهترین تصمیمات شما برای سفر یک‌روزه، به اطراف تهران است.
دشت هویج تهران

دشت هویج تهران یکی از جاهای دیدنی اطراف تهران است. تصور نکنید با سفر به‌این منطقه قرار است وارد مزرعه هویج بشوید و هویج‌های نارنجی را نوش‌جان کنید. دشت هویج، دشتی بدون حتی، یک‌عدد هویج است! با این‌حال یکی از محبوب‌ترین ییلاق‌ها و جاهای دیدنی تهران به‌شمار می‌رود. با مجله دلتا همراه باشید تا باهم به این دشت سفر کنیم و زیبایی‌های آن را ببینیم.

دشت هویج کجاست؟

چرا هویج؟

دشت هویج، هویج ندارد. دنبال هویج نباشید و سودای آب‌هویج تازه را از سرتان بیرون کنید. درباره اینکه چرا به این ییلاق، دشت هویج می‌گویند، چند دلیل آورده شده است.

بعضی‌ها می‌گویند مردم بومی منطقه از دیرباز تا همین چند ده‌سال قبل، سالیان درازی در آن حوالی هویج می‌کاشتند و از این طریق زندگی می‌کردند. با توجه به‌اینکه تقاضا برای خرید هویج آن‌هم در گذشته چندان زیاد نبوده، شاید این دلیل درستی برای نامیدن به‌این نام نیست.

دلیل دیگر این است که پوشش گیاهی این منطقه در بهار به رنگ نارنجی در می‌آید. کل دشت پر می‌شود از گل‌های نارنجی رنگ خودرو. درست به رنگ هویج! برای همین منطقه را این‌گونه نام‌گذاری کرده‌اند.

در دشت هویج چه خبر است؟

در دشت گرچال چه خبر است؟

محلی‌ها به دشت هویج، دشت گرچال نیز می‌گویند. اطراف این دشت، پر از باغ‌های گیلاس است. با این حال چون این باغ‌ها شخصی هستند، زیاد به‌کارتان نمی‌آیند. در همان ابتدای مسیر، آبشاری به نام پسچوبک، مشرف به دره وجود دارد که نباید دیدن آن را از دست بدهید. آبشار چرند و آبشار موآب نیز در دشت هویج قرار دارند.

روستای افجه، نزدیک دشت گرچال است. این روستا چندین جاذبه تاریخی دارد که مهم‌ترین آن، حمام تاریخی روستا است که هنوز هم حمام است! یعنی می‌توانید بروید و دوش بگیرید و تر و تمیز به بقیه گردشگری‌ خود بپردازید.

دشت هویج یا دشت گرچال

دشت هویج مسیری برای پیاده‌روی در طبیعت است که ابتدای مسیر، صعود به قله‌های مرتفعی مثل پرسون و آتشکوه و ریزان به‌شمار می‌رود. اگر تجهیزات کوهنوردی دارید و این ورزش یکی از سرگرمی‌های مورد علاقه شماست، بد نیست صعود را نیز امتحان کنید.

پیشنهاد مطالعه: مطلب ونیز ایران کجاست را بخوانید.

دانلود اپلیکیشن

با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.

+ نوشته شده در سه شنبه دوازدهم مرداد 1400 ساعت 9:37 توسط مجله دلتا بدون نظر

اگر از آن دسته افرادی هستید که به حیوانات خانگی بخصوص گربه علاقه دارید، به‌هیچ عنوان خواندن این مقاله را از دست ندهید. در ادامه شما را با یک جاذبه دیدنی به نام جزیره گربه‌ها در ژاپن بیشتر آشنا خواهیم کرد.
جزیره گربه ها

در این مطلب از مجله دلتا به سراغ جزیره آئوشیما (Aoshima) می‌رویم. جزیره‌ای در جنوب ژاپن، که به خاطر داشتن گربه‌های زیاد به جزیره گربه ها شهرت دارد.

ساکنان جزیره آئوشیما

با اینکه تعداد بسیار کمی در جزیره آئوشیما ساکن هستند ولی تعداد گربه‌ها سر‌به‌فلک می‌کشد. ارتشی از گربه‌ها که این جزیره را تحت تسلط خود قرار داده‌اند، در دسته‌های زیاد به رفت و آمد در خانه‌های متروکه یا خیابان‌ها و کوچه‌ها می‌پردازند.

علت وجود این همه گربه در جزیره گربه‌ها چیست؟

در این جزیره، ساکنان آن بخاطر وجود موش‌های مزاحم، گربه‌هایی را در محل زندگی خود رها کردند. اکنون با اینکه جمعیت موش‌ها، رو به کاهش است، اما افزایش زاد و‌ ولد گربه‌های گرسنه، معضلی بزرگ برای ساکنان این جزیره شده است.

 جزیره آئوشیما ژاپن

خوردن موش خوشمزه و حمایت و احترام اهالی جزیره آئوشیما، گسترش زاد و ولد گربه‌ها را به‌دنبال داشت و در اندک زمانی تعداد آن‌ها به هزاران قلاده رسید.

داستان جزیره گربه‌ها

در حدود یک قرن پیش، مردی ماهی‌گیر، اولین نفری بود که به این جزیره مهاجرت کرد. او برای مقابله با آفات و موش‌ها، تعدادی گربه هم با خودش به این جزیره آورد. اوایل تعداد کسانی که در این جزیره زندگی می‌کردند، بیشتر بود، ولی با کاهش رشد صنعت ماهی‌گیری، جمعیت این جزیره هم کاهش یافت.

داستان جزیره گربه ها

وضعیت اکنونی جزیره آئوشیما چگونه است؟

بیشتر ساکنان جزیره آئوشیما را مستمری‌بگیران و بازنشستگان مسن تشکیل می‌دهند. آن‌ها به لطف گربه‌ها و آمدن تعداد زیادی از توریست‌ها، می‌توانند درآمدزایی داشته باشند.

این جزیره که به ماهی‌گیری معروف بود، این روزها توسط گربه‌ها اشغال شده است و تعداد گربه‌های ساکن این جزیره، شش برابر تعداد ساکنان آن شده است.

وضعیت اکنونی جزیره آئوشیما چگونه است؟

تماشای هزاران گربه در گوشه و کنار آئوشیما، به یکی از جاذبه‌های توریستی این جزیره تبدیل شده است.

پیشنهاد مطالعه: مطلب پادشاهی طبیعت در روستای ارواح چین را بخوانید.

دانلود اپلیکیشن

با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.

+ نوشته شده در دوشنبه یازدهم مرداد 1400 ساعت 14:34 توسط مجله دلتا بدون نظر

کوچه‌های روستای صراخیه، ونیز ایران پر از آب است، دقیقا مثل ونیز. در صراخیه اما خبری از ساختمان‌های بلند و باشکوهِ ونیز نیست.
روستای صراخیه ونیز ایران

روستای صراخیه را ونیز ایران نامیده‌اند. روستایی ایستاده روی آب و لابه‌لای نیزارهای بلند تالاب شادگان با مردمانی که به بلبا بَلَم‌های دست‌ساز کوچک در آبراهه‌های باریک می‌رانند. زندگی در روستای صراخیه ونیز ایران جاری است. در ادامه با مجله دلتا همراه باشید.

روستای صراخیه ونیز ایران کجاست؟

روستای صراخیه جایی است که در میان تالاب شادگان قرار دارد. شادگان نام تالابی است که حدود ۱۱۰ کیلومتر با اهواز و ۶۰ کیلومتر با خرمشهر فاصله دارد. بنابراین روستای صراخیه در استان خوزستان قرار دارد. اگر قصد سفر به خوزستان را دارید، بازدید از صراخیه را در برنامه‌های خود بگنجانید.

روستای صراخیه میان تالاب شادگان قرار دارد. بنابراین ساکنانش مجبورند برای زندگی‌ و رفت و آمد خود در روستا، سوار بر قایق‌های چوبی شوند. قایق‌ها، همان بَلَم هستند که روی بلم می‌نشینند و حرکت می‌کنند. پارو زدن، عادی‌ترین کاری است که صراخیه‌ای‌ها در زندگی انجام می‌دهند.

روستای صراخیه ونیز ایران خوزستان

رقص دلفین‌ها در کوچه‌های خیس

معماری خانه‌های صراخیه ساده و متناسب با اقلیم است. خانه‌ها با نی، اصلی‌ترین گیاه تالاب شادگان و خشت و گل ساخته می‌شوند. زندگی صراخیه‌ای‌ها ساده و صمیمی است.

همه این‌ها برای شهرنشینان، جذابیت دارد و آن‌ها را سر شوق می‌آورد. دیدن پرنده‌های نادر و مهاجر نیز از دیگر جاذبه‌های روستای صراخیه است. بومی‌ها می‌گویند روزگاری که حال تالاب شادگان بهتر بود، حتی دلفین‌ها نیز به روستا می‌آمدند.

روستای صراخیه ونیز ایران ، روستای روی آب 

هشدارها درباره روستای صراخیه ونیز ایران

مردم روستای صراخیه اغلب از قایق موتوری استفاده نمی‌کنند. صدای آن، پرندگان را فراری می‌دهد. حال گاومیش‌های روستا را هم بد می‌کند. بهتر است شما نیز برای بازدید از همه نقاط روستا، مثل خود اهالی از بلم استفاده کنید.

در روستای صراخیه همه می‌توانند بلم را هدایت کنند. بنابراین می‌توانید حتی از کمک کودکان روستا هم استفاده کنید. مردم روستای صراخیه نه آب دارند، نه گاز، بنابراین با خودتان آب آشامیدنی همراه داشته باشید.

هشدارها درباره روستای صراخیه ونیز ایران

پیشنهاد مطالعه: مطلب دریاچه سوها، نگین درخشان کوه‌های اردبیل را مطالعه کنید.

دانلود اپلیکیشن

با مجله گردشگری دلتا همراه باشید.

+ نوشته شده در دوشنبه یازدهم مرداد 1400 ساعت 13:55 توسط مجله دلتا بدون نظر